Ella is 18 jaar en heeft type 1 diabetes sinds haar 7e. Toen had ze nog geen idee wat het betekende. “Niemand in mijn familie had diabetes. Het kwam als een complete verrassing.” Dit is haar verhaal.
“Alles veranderde ineens. Ik voelde me vaak moe, had veel dorst en moest steeds naar de wc. Pas toen we naar de dokter gingen en ik werd doorgestuurd naar het ziekenhuis, begrepen we wat er aan de hand was. Ik heb twee weken in het ziekenhuis gelegen.
In de jaren daarna heb ik geleerd met diabetes te leven. Dat ging met vallen en opstaan. Van vingerprikken tot insuline spuiten en nu een sensor en een pomp. Ik heb ook momenten gehad waarop ik er helemaal klaar mee was. Maar toch: ik heb altijd geprobeerd mijn leven niet door diabetes te laten bepalen.
Meer dan de ziekte
Ik zit nu in 6 vwo, zit goed in mijn vel en doe leuke dingen. Ik wil een psychologie opleiding doen en misschien iets met mensen met type 1 diabetes. Juist omdat ik weet hoe het is om patiënt te zijn.
De toekomst? Die is onzeker, maar ik heb hoop. Er wordt veel onderzoek gedaan naar de genezing van type 1 diabetes. Wat ik geleerd heb? Dat je sterker bent dan je denkt. En dat het oké is om soms boos of verdrietig te zijn. Als ik iets mag doorgeven aan anderen: wees lief voor jezelf. En weet dat je niet de enige bent. Jij bent zoveel meer dan je ziekte.”