Aaron heeft type 1 diabetes: “SugarRebel staat voor mijn strijd met diabetes”

Maart 2025

Ik ben Aaron, 22 jaar oud. Dit is mijn verhaal over hoe diabetes type 1 mijn leven heeft veranderd, maar me ook sterker heeft gemaakt.

Het begon allemaal toen ik 10 jaar was, tijdens een zomervakantie op een camping. Ik deed mee aan een voetbaltoernooi, iets waar ik normaal gesproken altijd veel energie en plezier in had. Maar die dag was anders. Ik voelde me extreem moe en had nergens zin in.

Mijn vader dacht: “Misschien heb je een energieboost nodig”, en haalde een fles limonade. Ik dronk de hele fles in één keer leeg. Maar in plaats van me beter te voelen, werd het alleen maar erger. We verloren de wedstrijd en ik liep huilend van het veld. Iets wat ik normaal nooit zou doen.

Diagnose type 1 diabetes
Die zomer had ik ook last van andere vreemde symptomen. Ik had ontzettend veel dorst, moest vaak plassen, was prikkelbaar en voelde me constant moe. Mijn ouders maakten zich zorgen en besloten een afspraak te maken in het ziekenhuis.

Op een ochtend sliep ik tot 13.00 uur, wat voor mij heel ongewoon was. Dat was het moment waarop mijn ouders zeiden: “Nu gaan we meteen.” In het ziekenhuis kreeg ik een vingerprik, en de uitslag was duidelijk: type 1 diabetes. Ik moest twee weken blijven om te leren hoe ik moest omgaan met mijn nieuwe realiteit.

Die twee weken waren intens. Ik leerde hoe ik moest bolussen, wat bloedwaardes betekenden, en hoe ik mijn insuline moest doseren. Hoewel het mijn laatste twee weken zomervakantie verpestte, had ik het uiteindelijk best naar mijn zin in het ziekenhuis. Het voelde alsof ik een nieuwe uitdaging had gekregen, en ik wilde er alles over leren.

Dagelijkse routine
De afgelopen 12 jaar zijn er veel ziekenhuisbezoeken geweest, veel bloedprikken en veel aanpassingen in mijn leven. Altijd mijn bloedwaardes in de gaten houden en bij alles wat ik eet en drink insuline toedienen. Het is onderdeel van mijn dagelijkse routine geworden.

Soms ben ik wat laks, maar ik probeer mijn leven zo normaal mogelijk te leven. Mijn motto is: “Het moet zo gaan zoals het gaat.” Diabetes heeft me geleerd om flexibel te zijn en me aan te passen aan wat er op mijn pad komt.