Pedro (78) heeft al 40 jaar type 1 diabetes en fietste op zijn 63e vanuit Nederland naar Spanje. Hij schreef hier een boek over: Allegro Vivace van Breda naar Barcelona. En hij deelt een stukje van zijn verhaal hier.
Boek
“De openingszin van mijn boek, opgedragen aan iedereen met diabetes, is: Ik ben een insulineafhankelijke diabeet, nou en? Roekeloos ben ik nooit geweest, maar met ‘nou en?’ wil ik vooral zeggen dat ik mij na de diagnose type 1 diabetes in 1985 niet uit het veld heb laten slaan. Ik heb, met pieken en dalen, altijd mijn sportieve dromen nagejaagd.
Op mijn 63e kocht ik een randonneur om daarmee in m’n uppie naar Spanje te fietsen. Vanzelfsprekend ging dat niet altijd ‘allegro vivace’. Wat zoveel betekent als: levendig en snel. Maar eigenlijk liep alleen dag 13 van de 19 dramatisch. Ik geef graag een inkijkje in hoe dit was.”
Fragment
Als ik mijn tentje openrits en de buitenlucht opsnuif is er niets dat erop wijst dat het een dramatisch slechte dag zal worden. Integendeel. Maar niet veel later verandert dit. Het zweet breekt me uit. Mijn hart klopt als een bezetene. Ik spreid mijn zeiltje uit, ga liggen en sluit mijn ogen. Ik doezel weg, maar schrik op. Om ‘bij de les te blijven’ volg ik de trage vlucht van zeker zes roofvogels. Ik tel en hertel ze. Nee, ik zie niet dubbel. Ik meet mijn bloedsuiker: 30,6. Kortom: deze dag fiets ik slechts 25,9 kilometer. Een dag later, op dag 14 gaan we weer vrolijk voor 118 kilometer.
Benieuwd naar het boek van Pedro? Kijk dan hier.